Bors ή Rejuvelac σπιτικό τονωτικό υγείας....

 Bors ή Rejuvelac....

Μια μικρή Ιστοριούλα (Σπάρτακος Μαρινάκης)
Όπως έχω αναφέρει σε παλαιότερο άρθρο, γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Ρουμανία, ως παιδί Ελλήνων γονέων που υπήρξαν απόγονοι παππούδων και γιαγιάδων προσφύγων. Προσφύγων, λόγω του τότε θλιβερού και αιματηρού Ελληνικού εμφύλιου πολέμου (ανταρτοπόλεμος).
Τα χρόνια της τότε κομμουνιστικής Ρουμανίας ήταν πολύ δύσκολα και πάνω από όλα άκρως στερητικά σε διατροφικά είδη πρώτης ανάγκης.
Ως εκ τούτου, οι γονείς μου και κύρια η εφευρετική μητέρα μου, «σκαρφίζονταν» συχνά τρόπους κάλυψης βασικών θρεπτικών στοιχείων μέσω της αυτάρκειας.
Ψωμί μόνη της. Τουρσιά μόνη της. Μαρμελάδες και κομπόστες σπιτικές. Κεφίρ, γιαούρτια και τυριά πάντα φρέσκα και χειροποίητα.
Οι καιροί δύσκολοι. Όμως οι γλυκές αναμνήσεις της νιότης πολλές και ευχάριστες. Μια από αυτές και το αλησμόνητο BORS! (μπόρς στα ελληνικά).
-«Πήγαινε Σπάρτακε μέχρι την Κυρία Bogsa και αγόρασε μια μπουκάλα Bors», μου έλεγε η μητέρα μου κάθε 2 – 3 ημέρες.
Και εγώ πάντοτε ως υπάκουο και καλό παιδάκι εκτελούσα «γονικά θελήματα».
- «Γιατί μου το κάνεις αυτό αγόρι μου κάθε φορά; Τώρα θα πρέπει να ξαναπάς».
Η δίκαιη αγανάκτηση της μητέρας μου ήταν μια επαναλαμβανόμενη ιστορία, καθώς κάθε φορά επέστρεφα από τη γειτόνισσα του δευτέρου ορόφου με την γυάλινη μπουκάλα του Bors, μισοάδεια!
Τι να κάνω και εγώ. Το παιδικό μου σωματάκι ήταν τόσο στερημένο από θρεπτική και ζωντανή τροφή που δεν μπορούσα να αντισταθώ στην απίθανη γεύση του Bors. Ένα ρόφημα με εκπληκτικά οφέλη, το οποίο μετά από 20 ολόκληρα χρόνια «ανακάλυψα» ξανά ως ένα θεραπευτικό ρόφημα με την επωνυμία REJUVELAC! (ρετζούβελακ στα ελληνικά).
Τελικά τίποτα δεν είναι «νέα ανακάλυψη» και ούτε φυσικά «καινούργιο». Όπως αναφέρω συχνά, τα πάντα έχουν ειπωθεί και τα πάντα έχουν γραφτεί.
Η γνώση ΠΑΝΤΟΤΕ προϋπήρξε και απλώς αναμεταδίδεται ενίοτε τροποποιημένη.
Τι είναι το BORS
Θα μπορούσα να αναφερθώ απλά στο REJUVELAC. Έτσι ακριβώς όπως το βάφτισε η αλησμόνητη Ann Wigmor η οποία κατάγονταν από την Λιθουανία και γνώριζε. Γνώριζε αυτό το ρόφημα με την επωνυμία BORS, καθώς η Ρουμανία ήταν άκρως προσκείμενη πολιτικά στην τότε κραταιά κομμουνιστική Σοβιετική Ένωση.
Rejuvelac λοιπόν και Bors, είναι το ίδιο ρόφημα. Με μια μικρή όμως διαφορά. Το REJUVELAC απαιτεί για την παρασκευή του, φυτρωμένους σπόρους σίτου, ενώ στο Bors χρησιμοποιούμε ως κύριο συστατικό παρασκευής, το «ευτελές» πίτουρο σίτου.
Και τα δύο ροφήματα έχουν παρόμοια (σχεδόν) θρεπτικά οφέλη, καθώς η διαδικασία της ζύμωσης παράγει φιλικά βακτήρια, τα επονομαζόμενα και ΠΡΟΒΙΟΤΙΚΑ.
Η διαδικασία της ζύμωσης με την παρουσία πρόσθετης γλυκαντικής ουσίας όπως βύνη, μελάσα, ζάχαρη καρύδας, rapadura, κλπ αυξάνει τη δραστικότητα αυτού του ροφήματος. Οι ολιγοσακχαρίτες και τα απλά σάκχαρα της εκάστοτε γλυκαντικής ουσίας, λειτουργούν πάντοτε ως πρεβιοτική τροφή των Bifidum και acidophilus προβιοτικών του Bors (ή του REJUVELAC).
Οφέλη του BORS
Εδώ δεν θα μακρηγορήσω. Θα αναφέρω πολύ απλά και εν συντομία ότι το BORS θα ΠΡΕΠΕΙ να αποτελεί ένα αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινής διατροφής σας. Εάν φυσικά ενδιαφέρεστε για την πολύτιμη υγεία σας.
Άλλη τροφή τόσο εύκολη και σύντομη στην παρασκευή, δεν θα βρείτε.
Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός της παρουσίας άφθονων προβιοτικών και ενζύμων στο Bors, καθώς επίσης και των πολύτιμων βιταμινών του συμπλέγματος Β, της αντιοξειδωτικής βιταμίνης Ε και αρκετών αμινοοξέων σε ελεύθερη και αφομοιώσιμη μορφή.
Το Bors, είναι ένα εκπληκτικό τονωτικό ρόφημα υγείας το οποίο χαρίζει ενέργεια και ευεξία σε όσους το αγαπούν και άμεση ανακούφιση συμπτωμάτων σε όσους πάσχουν από παθήσεις στομάχου και ειδικά ασθένειες του λεπτού εντέρου.

Πως παρασκευάζεται
Η διαδικασία φίλοι μου είναι απλή και ευχάριστη. Χρειάζεστε τα εξής:
BORS/ Συστατικά
• 2 νεροπότηρα βιολογικό πίτουρο σιταριού
• 6 νεροπότηρα νερό πηγής, αποσταγμένο ή εμφιαλωμένο
• 1 κουταλιά της σούπας γλυκαντικό της επιλογής σας
• Γυάλινο βάζο χωρητικότητας 2 λίτρων
• Μικρό τουλπάνι ή ύφασμα από μπομπονιέρα
Ξεκινήστε πρώτα ρίχνοντας το πίτουρο σίτου μέσα στο γυάλινο βάζο. Προσθέστε το ποιοτικό σας νερό και κατόπιν τη γλυκαντική ουσία σας. Ανακατέψτε το μίγμα με μια ξύλινη κουτάλα για λίγα δευτερόλεπτα. Κλείστε πρόχειρα το στόμιο του βάζου με ένα μικρό «αναπνέων» υφασματάκι, στερεώνοντας το με ένα λαστιχάκι. Μην ξεχάσετε να αφήσετε ένα κενό τουλάχιστον 4 – 5 εκατοστά από το στόμιο του βάζου, καθώς η αλκοολική ζύμωση που θα ακολουθήσει, θα ανεβάσει το ύψος του ροφήματος (πιθανότητα υπερχείλισης).
Αφήστε το βάζο σας για 48 ώρες (2 ημέρες) το καλοκαίρι και 3 ημέρες (72 ώρες) το χειμώνα στον πάγκο της κουζίνας, στην αποθήκη ή σε κάποιο χαμηλό ράφι της κουζίνας. Μακριά από μυρωδιές, μούχλα, φώς και υγρασία.
Το ρόφημα σας είναι τώρα έτοιμο. Αδειάστε το περιεχόμενο του βάζου σας μέσα σε άλλο γυάλινο μπουκάλι χωρίς να αφαιρέσετε την αυτοσχέδια «σίτα» του στομίου (το πίτουρο σίτου θα πρέπει να παραμείνει στο εσωτερικό του βάζου).
Φυλάξτε το Bors, μέσα στο ψυγείο και καταναλώσετε το μέσα σε μια εβδομάδα.
Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο μπορείτε να επαναλάβατε την διαδικασία για άλλη μια φορά, αλλά αυτή τη φορά αφήστε το μίγμα σας να υποστεί τη σχετική ζύμωση ΜΟΝΟ για 24 ώρες (μια ημέρα).
Κατόπιν πετάξτε το πίτουρο του βάζου και ξεκινήστε τη διαδικασία παρασκευής φρέσκου Bors, με φρέσκο πίτουρο σίτου.

ΠΡΟΣΟΧΗ
Εάν η γεύση του BORS δεν είναι του γούστου σας, τότε ακολουθήστε την ίδια ακριβώς διαδικασία παρασκευάζοντας το πιο φιλικό γευστικά REJUVELAC. Απλώς αντί για πίτουρο σίτου χρησιμοποιήστε βιολογικό αναποφλοίωτο σιτάρι.
Για άλλη μια φορά σου απέδειξα ότι δεν χρειάζεσαι χρήματα για να «αγοράζεις» την ΥΓΕΙΑ σου.
Προβιοτικά και ένζυμα υπάρχουν άφθονα και σε έτοιμα συμπληρώματα του εμπορίου. Ευκολία μεν, πολυέξοδα δε.
Μην υποτιμάς την αξία του ταπεινού BORS. Δώσε του την ευκαιρία να σε βοηθήσει πεπτικά και δεν πρόκειται να σε απογοητεύσει.
BORS λοιπόν «Tovarish» (σύντροφοι!)
• Ως πρωινό ρόφημα αντί γα νερό
• Ως κύριο συστατικό (υγρό) στην παρασκευή σούπας λαχανικών
• Ως πρόσθετο συμπλήρωμα σε ίση αναλογία με τους καθημερινούς χυμούς σας
Από σήμερα, ή μάλλον σε 3 ημέρες,
Πιείτε στην Υγειά σας ή στα Ρουμάνικα, Noroc!
Σπάρτακος ο Εκπαιδευτής


Πηγή: spartacus.gr


Σας άρεσε το άρθρο?
ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ ΣΤΟ FACEBOOK ΜΕ ΕΝΑ ΚΛΙΚ ΕΔΩ
ή κάντε κλικ παρακάτω στα εικονίδια κοινωνικών δικτύων επιλογής σας:
0 Διαβάστε Περισσότερα... »

Τι τρώνε οι μοναχοί του Αγίου Όρους την Τεσσαρακοστή - Το μυστικό για μια μακρά και υγιή ζωή..

0

Τι τρώνε οι μοναχοί του Αγίου Όρους την Τεσσαρακοστή.
Το μυστικό για μια μακρά και υγιή ζωή..



Η διατροφή των μοναχών μας δίνει το καλό παράδειγμα για το είδος διατροφής που θα πρέπει να ακολουθούμε στη ζωή μας. Οι μοναχοί δεν τρώνε κρέας. Τρώνε πολλά όσπρια και σε ορισμένες περιπτώσεις, τρώνε ψάρι.
Τρώνε δυο φορές την ημέρα σε συγκεκριμένες ώρες και καταναλώνουν μικρές ποσότητες.
Κατά τους καλοκαιρινούς μήνες τα γεύματα είναι δύο: ένα στις 8 πμ, το λεγόμενο μεσημεριανό, και ένα στις 6μμ, το βραδινό ή αλλιώς δείπνο.
Υπάρχουν μόνο αυτά τα δύο γεύματα, ενώ δεν προβλέπεται πρωινό ή οποιοδήποτε ενδιάμεσο γεύμα.
Κατά τους χειμερινούς μήνες, το ωράριο διαφέρει κατά μια ώρα.
Γιατί όμως τρώνετόσο νωρίς μεσημεριανό και βραδινό;
Το ωράριο που ακολουθούν οι Αγιορείτες είναι το ηλιακό, που συνηθίζεται να λέγεται “βυζαντινή ώρα”.
Βάση του βυζαντινού ωραρίου είναι το ηλιοβασίλεμα. Με τη δύση του ηλίου τελειώνει η μέρα και η συγκεκριμένη στιγμή συμπίπτει για τους μοναχούς με την ώρα δώδεκα τα μεσάνυχτα.
Με αυτόν τον τρόπο γνωρίζουν με ακρίβεια πότε θα φάνε και έτσι έχει προσαρμοστεί ο οργανισμός τους σε μια ισορροπημένη διατροφή σε συγκεκριμένο ωράριο.
Επιπλέον, τηρείται το μέτρο στο φαγητό με την κατανάλωση συγκεκριμένων ποσοτήτων. Συγκεκριμένα, μόλις τελειώσει η ποσότητα του γεύματός τους, δεν υπάρχει δυνατότητα για επιπλέον ποσότητα.
Το επίπεδο ποιότητας των φαγητών τους είναι πολύ υψηλό, καθώς όλα τα εδώδιμα αγαθά είναι βιολογικής καλλιέργειας και προέρχονται από τα χωράφια τους.
Ο τρόπος μαγειρέματος είναι πολύ απλός και υγιεινός και τα φαγητά που επιλέγουν να παρασκευάζουν, τους βοηθούν στην πνευματική τους εγρήγορση και στην ενδυνάμωση των αντοχών τους στη σωματική άσκηση. Έτσι ανταποκρίνονται με επιτυχία στις εργασίες τους.
Παρά την απουσία κρέατος από το διαιτολόγιό τους, δεν παρουσιάζουν προβλήματα υγείας, αντιθέτως σπάνια εκδηλώνουν κάποια ασθένεια και, αν αυτή παρουσιαστεί, θα είναι σε μεγάλη ηλικία.
Αξίζει να σημειωθεί ότι οι μοναχοί δεν καπνίζουν.
Ας συνοψίσουμε τη διατροφή και τα μυστικά διατροφής των Αγιορειτών μοναχών :
· Τροφές χωρίς λίπη και καρυκεύματα
· Μικρά γεύματα σε συγκεκριμένες ώρες
· Εγκράτεια στην ποσότητα
· Αποχή από το κρέας
· Αποκλειστική χρήση ελαιόλαδου στα φαγητά
· Κανένα λίπος, βούτυρο, μαργαρίνες, κρέμα γάλακτος, και άλλα συναφή προϊόντα στην παρασκευή των γευμάτων
· Ελιές, λαχανικά, ψωμί και ζυμαρικά
· Τυριά, αυγά και πίτες (τις ημέρες που δεν απέχουν από το λάδι ή μετά τις μεγάλες νηστείες)
· Σπάνια κατανάλωση μαλάκιων (καλαμάρια, χταπόδια, σουπιές), κυρίως την περίοδο των νηστειών
· Κατανάλωση χωρίς περιορισμό χόρτων, μανιταριών και φρούτων του δάσους (αγριοφράουλες, κούμαρα, βατόμουρα, κράνα, κάστανα κ.ά)
· Κρασί, τσίπουρο, καφές, τσάι
· Λουκούμια και χαλβάς
Το κρέας το αντικαθιστούν με άφθονα λαχανικά και φρούτα, που είναι πλούσια σε βιταμίνες (A, C, E), φυλλικό οξύ, ιχνοστοιχεία, αντιοξειδωτικά και φυτικές ίνες. Η διατροφή τους είναι «φτωχή» μόνο σε κορεσμένα ζωικά λίπη.
Τα όσπρια, με τη σειρά τους, αποτελούν το «κρέας» της νηστείας.
Παρέχουν σύνθετους υδατάνθρακες αλλά και φυτικές πρωτεΐνες με μηδαμινό λίπος. Αν συνδυαστούν σωστά με δημητριακά (ρύζι, καλαμπόκι, ψωμί), μας δίνουν πρωτεΐνες, ισάξιες του κρέατος.
Το ψωμί βρίσκεται στη βάση της μοναστηριακής διατροφικής πυραμίδας και εκτός από τους σύνθετους υδατάνθρακες (βασική πηγή ενέργειας για τον οργανισμό μας), περιέχει φυτικές ίνες και βιταμίνες Β και Ε.
Ένα πλούσιο σε διατροφικές αξίες διαιτολόγιο, όπως αυτό των μοναχών, πέρα από το ότι συνιστά κατά τους ειδικούς μια φυσική ασπίδα προστασίας από καρδιαγγειακά νοσήματα, ωφελεί στα παρακάτω:
● Μειώνει τα επίπεδα χοληστερίνης και τριγλυκεριδίων στο αίμα
● Βοηθά την καλύτερη ρύθμιση του σακχάρου και της αρτηριακής πίεσης
● Προστατεύει από οστεοπόρωση και διάφορους τύπους καρκίνου
● Διαθέτει αντιγηραντικές ιδιότητες
● Ευνοεί την καλύτερη λειτουργία του εντέρου
Για τους μοναχούς η βάση όλων των αρετών είναι η νηστεία.
Νηστεία είναι ο διαρκής μετριασμός της τροφής με σύνεση και διάκριση.
Ο νόμος της νηστείας φαινομενικά αφορά το σώμα, και ειδικότερα το στομάχι, στην πραγματικότητα όμως αφορά την ψυχή, και ειδικότερα τον νου.
Στο πλαίσιο του 7ου συνεδρίου ογκολογίας Δυτικής Ελλάδας, που πραγματοποιήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2011 στην Πάτρα, μίλησε και ο Αγιορείτης Μοναχός Επιφάνιος, Γέροντας του Ιερού Καθίσματος Αγίου Ευσταθίου (Μυλοπόταμος). Παραθέτω σκόπιμα σχετικό απόσπασμα από την ομιλία του:
“ Σήμερα στο Άγιον Όρος ζουν περίπου δύο χιλιάδες μοναχοί. Συνήθως πεθαίνουν από φυσιολογικά αίτια στα βαθιά γεράματα. Σημαντικότατο ρόλο στη σωματική υγεία των μοναχών παίζει η επιβεβλημένη νηστεία.
Η νηστεία, σαν κανόνας από τους Άγιους Πατέρες, δεν είναι τιμωρία. Είναι σωτήριος υπόδειξη. Οι μοναχοί ακολουθούν τους κανόνες της νηστείας με ευχαρίστηση, γιατί βιώνουν τα οφέλη της.
Η νηστεία καθαρίζει τον νου. Εξευγενίζει τη σκέψη.
Η νηστεία είναι αναγκαία όσο τα μάτια. Ό,τι είναι τα μάτια για το σώμα μας, είναι η νηστεία για το μέσα μας, για την ψυχή μας.”
Λοιπές ευεργετικές ιδιότητες της διατροφής των μοναχών στη ζωή τους:
Α. Μακροζωία
Οι περισσότεροι μοναχοί πεθαίνουν μετά τα ογδόντα πέντε χρόνια. Οι θάνατοι από τα εβδομήντα έως τα ογδόντα πέντε χρόνια είναι λίγοι. Υπάρχουν όμως και αρκετοί μοναχοί που πεθαίνουν μετά τα ενενήντα πέντε. Επίσης, υπάρχουν περιπτώσεις μοναχών οι οποίοι ζουν περισσότερο και από εκατό χρόνια.
Β. Καλή φυσική κατάσταση
Γ. Ισορροπημένη ψυχοσωματική κατάσταση, ευεξία
Δ. Ελαχιστοποίηση των ποσοστών θανάτου από καρκίνο στομάχου και πνευμόνων και σχεδόν μηδενικά ποσοστά καρκίνου του παχέος εντέρου και του προστάτη. Τα τελευταία εικοσιπέντε χρόνια, έχει διαπιστωθεί μόνο μια περίπτωση θανάτου από καρκίνο του παχέος εντέρου.
Ε. Χαμηλό ποσοστό καρδιολογικών περιστατικών, καθώς και άλλων οργανικών αντιδράσεων που έχουν άμεση σχέση με την καρδιά (πχ πίεση, αρτηριοσκλήρυνση, χοληστερίνη, τριγλυκερίδια κλπ.)
Λοιπές συνήθειες μοναχών που μεγιστοποιούν τα οφέλη της διατροφικής τους κουλτούρας:
Σωματική Άσκηση:
Παρόλο που τρέφονται δυο φορές την ημέρα, έχουν έντονη κινητικότητα και σωματική άσκηση. Γυμνάζονται με φυσικό τρόπο μέσα από τις αγροτικές και τις καθημερινές ασχολίες τους. Για την εκτέλεση εξάλλου των διακονημάτων χρειάζεται καλή φυσική κατάσταση. Είναι απαραίτητη για να αντέξει κάποιος τις καθημερινές εργασίες, που μπορεί να είναι περισσότερες από μία και να διαρκούν αρκετές ώρες.
➢ Κοινή εστίαση:
Οι μοναχοί τρώνε όλοι μαζί σαν οικογένεια σε προγραμματισμένα γεύματα. Έτσι πετυχαίνουν τη σταθερότητα στον μεταβολισμό τους, ενώ με την αποφυγή κατανάλωσης διαδοχικών και ακατάστατων γευμάτων ή μεγάλων ποσοτήτων διευκολύνουν την πέψη του οργανισμού τους, κάτι που τους επιτρέπει την πνευματική τους ανασύνταξη και επαναλειτουργία.
➢ Ξεκούραση :
Οι μοναχοί για να αντέξουν την κόπωση κατά τη διάρκεια της ημέρας - αφού ξυπνούν περίπου στις 3:30 το πρωί - και μετά το πέρας του γεύματος, πηγαίνουν για ξεκούραση 2-3 ωρών για να ακολουθήσει στη συνέχεια για τον καθένα το διατεταγμένο διακόνημα.
Έχουν δηλαδή κενά ξεκούρασης, ώστε να παίρνουν δυνάμεις.
Αν εξετάσουμε την έντονη σωματική άσκηση σε συνάρτηση με τη λιτή διατροφή, θα δούμε ότι αυτό που τους κρατάει δραστήριους όλη την ημέρα είναι η ποιότητα της διατροφής τους και όχι η ποσότητα.
Απόσπασμα απο το βιβλίο ¨O Μοναχός που έγινε CEO” - 1000 χρόνια Αθωνικό Management.
Θοδωρής Σπηλιώτης
Ιδρυτής και CEO στην ESURVEY - Συγγραφέας του βιβλίου
«O Μοναχός που έγινε CEO» – 1000 χρόνια Αθωνικό Management


Πηγή: huffingtonpost.gr


Σας άρεσε το άρθρο?
ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ ΣΤΟ FACEBOOK ΜΕ ΕΝΑ ΚΛΙΚ ΕΔΩ
ή κάντε κλικ παρακάτω στα εικονίδια κοινωνικών δικτύων επιλογής σας:
Διαβάστε Περισσότερα... »

Τα ψάρια κάνουν καλό ή κακό στην υγεία;

0

Αν επικεντρωθούμε στα φυσικά συστατικά των ψαριών, δηλαδή τα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα, τότε τα ψάρια αντιπροσωπεύουν μια εξαιρετικής ποιότητας φυσική τροφή.
Όμως, η εικόνα που έχουμε για τα ψάρια, ότι τρέφονται με θαλάσσια θρεπτικά συστατικά στα οποία δεν παρεμβαίνει ο άνθρωπος και άρα είναι απαλλαγμένα από τη μόλυνση, δεν είναι σωστή.
Τα ψάρια δυστυχώς είναι μολυσμένα και αυτό μπορεί να αναιρεί το όφελος που παρέχουν τα ωμέγα-3 λιπαρά στην υγεία μας. Αυτό δεν είναι απλώς μια σκέψη καθώς πρόσφατες μελέτες συμπεραίνουν ότι ορισμένα είδη ψαριών μάλλον δεν βοηθούν την υγεία μας.
Μια μετα-ανάλυση που δημοσιεύθηκε το 2006 και εξέτασε 89 προηγούμενες μελέτες, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν είναι σαφές αν η κατανάλωση ψαριών ωφελεί ή όχι. «Δεν είναι ξεκάθαρο αν τα ωμέγα-3 λιπαρά, μεγάλου ή μικρού μήκους, μειώνουν ή αυξάνουν τη συνολική θνησιμότητα, τα καρδιακά συμβάντα, τον καρκίνο ή τα εγκεφαλικά»[1], έγραψαν οι ερευνητές της μελέτης.
Για να είμαστε αντικειμενικοί θα πρέπει να πούμε ότι άλλες μετα-αναλύσεις έχουν συμπεράνει ότι τα ψάρια προσφέρουν μεγάλο όφελος στην υγεία. Το ερώτημα βέβαια είναι πως είναι δυνατόν οι διάφορες μετα-αναλύσεις να συγκρούονται μεταξύ τους αλλά αυτό δεν είναι κάτι που έχει λογική εξήγηση. Φαίνεται πως οι ψυχολογικές προθέσεις των ερευνητών πριν καν διεξάγουν τη μελέτη ή η  πηγή της χρηματοδότησής τους παίζουν μερικές φορές πρωτεύοντα ρόλο.

Υδράργυρος, κάδμιο, μόλυβδος και PCB

Οι πρώτες μελέτες για τα ψάρια, και ειδικότερα τα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα, έδειξαν ότι προστατεύουν από χρόνια νοσήματα όπως είναι η καρδιοπάθειες και ενδεχομένως από άλλες ασθένειες. Σχετικά πρόσφατα όμως, αυτά τα πρώτα ενθουσιώδη αποτελέσματα των μελετών μετριάστηκαν.
Ας πάρουμε για παράδειγμα μια μελέτη, την Dart, η οποία διεξήχθη στην Ουαλία και δημοσιεύτηκε 1989. Αφορούσε 2.033 ασθενείς που ανένηψαν από καρδιακές προσβολές και έδειξε ότι μετά από δύο χρόνια, οι ασθενείς που κατανάλωναν ωμέγα-3 λιπαρά είχαν 33% χαμηλότερη θνησιμότητα από καρδιά. Η Dart ήταν από τις σημαντικότερες μελέτες που έγιναν ποτέ υπέρ των ψαριών αλλά το θετικό αποτέλεσμα υπήρξε μόνο τα πρώτα χρόνια. Μετά από 15 χρόνια παρακολούθησης όσων συμμετείχαν στη μελέτη, η θνησιμότητα ήταν τελικά ίδια είτε κάποιος έτρωγε ψάρια είτε όχι. Αυτό σήμαινε κάτι απλό: ότι με το πέρασμα των χρόνων, η θνησιμότητα μεταξύ αυτών που έτρωγαν ψάρια ήταν μεγαλύτερη από εκείνους που δεν έτρωγαν, διαφορετικά δεν θα μπορούσε να υπάρξει αυτή η ανατροπή.
Η Dart δεν ήταν η μόνη μελέτη που υποψίασε τους ερευνητές ότι κάτι δεν πάει καλά με τα ψάρια. Το 2005 δημοσιεύθηκε μια μελέτη που είχε παρακολουθήσει 1.871 Φινλανδούς για 14 χρόνια και το αποτέλεσμα έφερε τα πάνω-κάτω στην καλή δημόσια εικόνα που είχαν τα ψάρια. Η μελέτη βρήκε ότι όσοι έτρωγαν 60 γραμμάρια ψάρια του γλυκού νερού την ημέρα, είχαν τριπλάσιες καρδιακές προσβολές από αυτούς που κατανάλωναν τη μισή ποσότητα ψαριών. Από αυτή τη μελέτη και ύστερα οι επιστήμονες άρχισαν να σκέπτονται σοβαρά ότι τα ψάρια, είτε ορισμένα είδη, είτε σε ορισμένες περιοχές, είναι τόσο μολυσμένα που μπορεί να κάνουν κακό στην υγεία παρά καλό.  Και το πρώτο τοξικό στοιχείο το οποίο υπέδειξαν στα ψάρια  ήταν ο υδράργυρος, ένα ρευστό μέταλλο που συσσωρεύεται στο ψαχνό τους.
Ο υδράργυρος εξέρχεται στην ατμόσφαιρα από τη γη με διάφορους φυσικούς τρόπους όπως μέσω των ηφαιστείων ενώ ένα μεγάλο μέρος προέρχεται από τη βιομηχανία (θεωρείται ότι υπάρχει σήμερα διπλάσια ποσότητα υδραργύρου στο περιβάλλον σε σχέση με την εποχή της βιομηχανικής επανάστασης και ότι αυξάνεται 1% ετησίως).
Από τον αέρα, ο υδράργυρος πέφτει με τη βροχή στο έδαφος και καταλήγει στις θάλασσες και τις λίμνες. Εκεί οι μικροοργανισμοί τον μετατρέπουν σε μια μορφή που λέγεται μεθυλυδράργυρος και απορροφάται εύκολα από το ανθρώπινο σώμα. Το μικρό ψάρι τρώει τους μικροοργανισμούς και ο υδράργυρος ενώνεται σφιχτά στις πρωτεΐνες του. Το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό και συσσωρεύει ακόμα μεγαλύτερες ποσότητες. Όσο πιο μεγάλο και ηλικιωμένο είναι ένα ψάρι τόσο περισσότερο υδράργυρο περιέχει (τα πιο μολυσμένα ψάρια είναι ο καρχαρίας και ο ξιφίας.
Η κατανάλωση ψαριών που περιέχουν πολύ υδράργυρο μπορεί να βλάψει σοβαρά την ανθρώπινη υγεία και το κλασικό παράδειγμα είναι η μόλυνση του ιαπωνικού κόλπου Μιναμάτα στη δεκαετία του 1950. Τότε, μια χημική βιομηχανία πλαστικών έριχνε στα νερά του κόλπου Μιναμάτα απόβλητα με υδράργυρο ο οποίος συσσωρεύονταν στα ψάρια. Τα πρώτα συμπτώματα παρατηρήθηκαν στις γάτες που συμπεριφέρονταν σαν τρελές και στη συνέχεια στον άνθρωπο. Επισήμως αναφέρθηκαν 2.265 δηλητηριάσεις ατόμων που έτρωγαν συχνά ψάρια, αλλά πιστεύεται ότι μολύνθηκαν πολύ περισσότερα άτομα. Αρκετοί πέθαναν και όσοι επέζησαν υπέφεραν από τύφλωση, κώφωση και διανοητικές δυσκολίες. Περίπου 1.400 νήπια μολύνθηκαν από τις μητέρες τους έστω κι αν οι ίδιες δεν εκδήλωσαν τα συμπτώματα.
 
Για πολλά χρόνια δεν είχε δοθεί προσοχή στο θέμα της μόλυνσης των ψαριών αλλά ξαφνικά αναδείχθηκε ως πολύ σημαντικό.  Στη συνέχεια ορισμένες μελέτες άρχισαν να διαπιστώνουν ότι τα ψάρια είναι μερικές περισσότερο μολυσμένα από το κρέας της ξηράς.
Το 2004, το περιοδικό Science, ένα από τα εγκυρότερα επιστημονικά περιοδικά στον κόσμο, δημοσίευσε τα αποτελέσματα μιας εμπεριστατωμένης επιστημονικής έρευνας, η οποία διεξήχθη από τον καθηγητή Roland Hites. Η εν λόγω έρευνα προκάλεσε αίσθηση και αντιδράσεις σε παγκόσμιο επίπεδο. Οι ερευνητές ανέλυσαν 700 δείγματα σολομού αφενός ιχθυοτροφείων και αφετέρου ελεύθερης αλιείας, τα οποία είχαν αγοραστεί από 40 διαφορετικές περιοχές του πλανήτη. Το πόρισμα κατέληγε στο συμπέρασμα ότι τα ψάρια ήταν τόσο μολυσμένα που δε θα έπρεπε να καταναλώνεται παρά μόνο ευκαιριακά, είτε μόνο μία φορά μηνιαίως! Ο σολομός ήταν ιδιαίτερα μολυσμένος με ένα τοξικό φυτοφάρμακο, το Toxaphene, που είχε αποσυρθεί από την παγκόσμια αγορά. Μάλιστα ο καλλιεργημένος σολομός (ιχθυοτροφείου) ήταν 2-10 φορές πιο τοξικός από τον άγριο σολωμό και 4 φορές περισσότερο από το βοδινό. Το θέμα αυτό είναι πολύ σοβαρό διότι ο σολομός είναι από τα πιο δημοφιλή ψάρια και η μισή παγκόσμια παραγωγή του προέρχεται από τις ιχθυοκαλλιέργειες.
Η έρευνα που δημοσιεύθηκε στο Science άλλαξε πολλά στο θέμα του κατά πόσο είναι υγιεινά τα ψάρια, ωστόσο ο Αμερικανικός Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) άσκησε κριτική στην μελέτη με τη δικαιολογία ότι τα υπό ανάλυση δείγματα ήταν ωμά και δεν είχε αφαιρεθεί η πέτσα των ψαριών. Οι κριτικές αυτές ανέφεραν επίσης το γεγονός ότι ένα μεγάλο μέρος των τοξινών που συσσωρεύονται στο λιπώδη ιστό των ψαριών μπορεί να απομακρυνθεί με την αφαίρεση της πέτσας και το ψήσιμο του υπόλοιπου σώματος. Ποιος όμως θα έτρωγε ποτέ μια μολυσμένη τροφή θεωρώντας ότι όλα διορθώνονται με το ψήσιμο και την αφαίρεση της πέτσας;

Πηγή: Νταβίντ Καγιάτ (David Khayat): H σωστή αντικαρκινική διατροφή
Το 2006 η Afssa (Γαλλική Υπηρεσία Υγειονομικής Ασφάλειας Τροφίμων) έλαβε μια διαφορετική θέση από τον FDA. Δημοσίευσε μια έκθεση γνωμοδοτώντας ότι τα ψάρια και τα θαλάσσια προϊόντα συνιστούν σημαντικούς παράγοντες διατροφικής έκθεσης σε έμμονους οργανικούς ρύπους: για παράδειγμα, η ποσότητα έκθεσης στις διοξίνες είναι της τάξεως του 30% και στα πολυχλωριωμένα διφαινύλια (PCB) η έκθεσης είναι 75%. Όσον αφορά την έκθεση στο ιχνοστοιχείο αρσενικό, τα θαλάσσια προϊόντα ξεπερνούν το 50% γενικά στον κόσμο, όμως ειδικότερα στη Γαλλία πήραν το πρώτο βραβείο αφού ήταν της τάξεως του 95%!

Μια άλλη έρευνα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (Π.Ο.Υ.) έδειξε ότι ο υδράργυρος (οι συγκεντρώσεις των μεθυλιωμένων μορφών του υδραργύρου) ο οποίος θεωρείται πολύ τοξικός σχετίζονται κυρίως με την κατανάλωση ψαριών. Το ίδιο ισχύει για το κάδμιο τον μόλυβδο. Σε ορισμένα ψάρια οι συγκεντρώσεις αυτών των τοξικών μετάλλων είναι τόσο υψηλές, ώστε να θεωρούνται αυτά τα ψάρια… κοιτάσματα βαρέων μετάλλων. Πράγματι οι συγκεντρώσεις των καρκινογόνων ουσιών σε ορισμένα ψάρια αγγίζουν κάποιες φορές τα όρια του αδιανόητου. Για παράδειγμα στη νότια Γαλλία, σε δείγματα από σουπιές βρέθηκαν συγκεντρώσεις 4.200 μg από αρσενικό ανά 100 γραμμάρια δείγματος. Από τις υψηλότερες συγκεντρώσεις αρσενικού έχουν οι σαρδέλες με 600 μg ανά 100 γραμμάρια (βλέπε πίνακα).
Το πρόβλημα που προκύπτει από τους ρύπους που προσλαμβάνουμε από τη διατροφή μας, και οι οποίοι συσσωρεύονται στο σώμα μας, είναι ότι απαιτείται πολύς χρόνος για να αποβληθούν. Για παράδειγμα, ο χρόνος ημίσειας ζωής του καδμίου είναι 30 χρόνια. Ο αντίστοιχος χρόνος της διοξίνης κυμαίνεται μεταξύ των 7 και των 11 χρόνων, ένα χρονικό διάστημα αρκετά μεγάλο για να εκδηλωθεί η καταστροφική καρκινογόνος επίδραση τους.
Όσον αφορά τα πολυχλωριωμένα διφαινύλια που έκαναν την εμφάνιση τους στη βιομηχανία τη δεκαετία του 1930 και χρησιμοποιήθηκαν ευρέως στην παραγωγή πυκνωτών, μετασχηματιστών, αλλά και μονωτικών υλικών, χρωστικών και συγκολλητικών ουσιών επειδή είναι άφλεκτα, οι περισσότερες κατηγορίες τους είναι τοξικές. Γι’ αυτό άλλωστε σταμάτησε η παραγωγή τους, επειδή ότι θεωρήθηκαν πολύ επικίνδυνα. Τα προϊόντα αυτά δεν εξατμίζονται και δεν διαλύονται στο νερό. Αντίθετα, είναι λιποδιαλυτά (δηλαδή διαλύονται στα λίπη), γεγονός που εξηγεί γιατί  συσσωρεύονται στα λίπη των ψαριών.
Όλα αυτά εξηγούν μια χαρά γιατί οι μελέτες βρίσκουν πότε τα ψάρια να έχουν όφελος στην υγεία και πότε να μην έχουν. Ενώ αρχικά μπορεί να υπάρχει ένα άμεσο όφελος για την καρδιά (και γενικότερα για την υγεία) από την κατανάλωση ωμέγα-3 λιπαρών οξέων, μετά από δεκαετίες εμφανίζεται αυξημένος κίνδυνος για καρκίνο και καρδιοπάθεια, και ενδεχομένως για άλλες ασθένειες.
Με κάθε μολυσμένο ψάρι που τρώμε, οι ρύποι που περιέχει και είναι ελάχιστα βιοδιασπώμενοι, συσσωρεύονται στο σώμα μας, στο συκώτι, στον εγκέφαλο και στο λιπώδη ιστό μας. Με την επαναλαμβανόμενη πρόσληψη τους, υπάρχει ο κίνδυνος τα συστατικά αυτά να αποδιοργανώνουν τις μεταβολικές διαδικασίες και να αυξάνουν μακροπρόθεσμα τις πιθανότητες εμφάνισης καρκίνου, καρδιοπαθειών και άλλων ασθενειών. Μια ισπανική έρευνα, που διεξήχθη από μια νοσοκομειακή και πανεπιστημιακή ομάδα της Βαρκελώνης το 2004, έδειξε ότι τα πολυχλωριωμένα διφαινύλια παίζουν δραστικό ρόλο στην καρκινογένεση στο παχύ έντερο. Μια άλλη έρευνα, από τη Σουηδία, τονίζει ότι οι καρκίνοι του παγκρέατος, οι οποίοι είναι σοβαροί, χειροτερεύουν σε περίπτωση έκθεσης στα πυραλένια, μία άλλη ονομασία των πολυχλωριωμένων διφαινυλίων.
Δεν υπάρχει πλέον αμφιβολία ότι τα ορισμένα ψάρια μπορεί να είναι αρκετά μολυσμένα καθώς έχουν ανακαλυφθεί διάφορες τέτοιες περιπτώσεις. Ιδιαίτερη μάλιστα προσοχή χρειάζεται όταν αλιεύονται σε μολυσμένες λίμνες και ποταμούς. Μια έρευνα που έγινε από την Afssa παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Ζητήθηκε από 52 εθελοντές που ζούσαν κοντά στον ποταμό Ροδανό και στις μεγάλες ρυπογόνες βιομηχανικές εγκαταστάσεις, να δώσουν δείγμα αίματος για να ερευνηθούν οι συγκεντρώσεις των πολυχλωριωμένων διφαινυλίων. Σ’ αυτούς που περιλάμβαναν συχνά στη δίαιτα τους ψάρια της περιοχής, βρέθηκαν συγκεντρώσεις PCB οι οποίες ήταν πολύ υψηλές (έως 93 pg/g, που είναι τεράστιες).

Να τρώμε ή να μη τρώμε ψάρια;

Σήμερα είναι γεγονός ότι έχει εξανεμιστεί ο αρχικός ενθουσιασμός που περιέβαλε τα ψάρια ως υγιεινή τροφή. Φυσικά δεν φταίνε γι’ αυτό τα ψάρια. Τίθεται όμως το ερώτημα: Πρέπει κανείς να εγκαταλείψει την ιδέα της κατανάλωσης ψαριών; Oι ειδικοί λένε ότι η λύση δεν είναι να μην τρώει ο κόσμος ψάρια αλλά να αποφεύγει τα πολύ μολυσμένα. H συμβουλή αυτή δίνεται διότι, αν εξαιρέσει κανείς τον υδράργυρο, τα τοξικά που περιέχονται στα ψάρια, θεωρούνται ότι βρίσκονται σε παρόμοια επίπεδα μ’ αυτά που υπάρχουν στο βοδινό, το κοτόπουλο, το χοιρινό, τα αυγά και το βούτυρο.
Ευτυχώς όμως, οι μολύνσεις των ψαριών, διαφέρουν από το ένα είδος στο άλλο (και από τη μία περιοχή προέλευσης στην άλλη). Συνεπώς αυτό που απομένει κάποιος να κάνει είναι η σωστή επιλογή ώστε ο ίδιος και τα παιδιά του να λαμβάνουν τα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα που τόσο ωφέλιμα είναι για την υγεία χωρίς να λαμβάνουν τα τοξικά των ψαριών.
Όσο περισσότερο θηρευτές είναι τα είδη των ψαριών, δηλαδή σαρκοφάγα, και όσο πιο μεγάλα και πολλά χρόνια ζουν τόσο πιο πολύ μολυσμένα είναι. Τα πιο επικίνδυνα είναι και μολυσμένα σε υδράργυρο είναι ο ξιφίας, ο κόκκινος τόνος και βέβαια ο καρχαρίας. Ο σολομός δεν περιέχει πολύ υδράργυρο αλλά φαίνεται πως είναι μολυσμένος με άλλους ρύπους. Τα λιγότερο μολυσμένα με υδράργυρο ψάρια είναι τα μικρά που ζουν λίγο όπως για παράδειγμα οι σαρδέλες μάλιστα έχουν αρκετά ωμέγα-3 λιπαρά. Ατυχώς όμως οι σαρδέλες μπορεί να βρεθούν με αρκετό αρσενικό. Τελικά η επιλογή του υγιεινού ψαριού δεν φαίνεται πολύ εύκολη.
O διακεκριμένος ογκολόγος Νταβίντ Καγιάτ, θεωρεί ότι πρέπει να προτιμώνται το σκουμπρί, οι σαρδέλες, ο γαύρος, η τσιπούρα, το λαβράκι, η γλώσσα και να αποφεύγονται ο ξιφίας, το μάρλιν, το σίρκι, ο κόκκινος τόνος και τα χέλια.


Πηγή: healthyliving.gr

Σας άρεσε το άρθρο?
ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ ΣΤΟ FACEBOOK ΜΕ ΕΝΑ ΚΛΙΚ ΕΔΩ
ή κάντε κλικ παρακάτω στα εικονίδια κοινωνικών δικτύων επιλογής σας:
Διαβάστε Περισσότερα... »

Όλα όσα θέλατε πάντα να γνωρίζετε για τη Βιταμίνη Β12....

Η Βιταμίνη Β12 και οι φυτοφάγοι 

 Η βιταμίνη Β12 και οι ανάγκες του οργανισμού. Την έχουν άραγε τόση ανάγκη οι χορτοφάγοι; Υπάρχει άραγε μόνο στα ζωικής προέλευσης τρόφιμα; Στα βίντεο που ακολουθούν ο Δρ. Κων/νος Μουρούτης φυσίατρος και νευροεπιστήμονας δίνει όλες τις απαντήσεις και διαλύει τους μύθους.

 1


Η αλήθεια για την Β12

Για τους περισσότερους χορτοφάγους, βίγκανς και ωμοφάγους το θέμα της Β12 είναι γνωστό. Οι εταιρείες συμπληρωμάτων έχουν κάνει τους ανθρώπους να τρέχουν να προμηθευτούν τα συμπληρώματα εκείνα που θα τους προστατεύσουν από την έλλειψη της συγκεκριμένης βιταμίνης. Είναι όμως αυτή η σωστή οδός; Σε αυτό το άρθρο θα παρουσιάσω αρκετά θέματα σχετικά με την Β12 προσπαθώντας να συνδυάσω πληροφορίες από διαφορετικές αξιόπιστες πηγές (που δεν υποστηρίζονται από οικονομικά συμφέροντα).

Η έλλειψη Β12 είναι ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα, αλλά ΠΟΤΕ δεν πρόκειται ΜΟΝΟ για έλλειψη αυτής της βιταμίνης. Οι ελλείψεις σε βιταμίνες και μέταλλα ποτέ δεν συμβαίνουν μεμονωμένα. Τα εμφανή συμπτώματα έλλειψης Β12 είναι η κόπωση, η χλωμάδα, η ανορεξία, παραισθήσεις, παράνοια, απώλεια βάρους κλπ. Προσωπικά θεωρώ τη συνεχή κόπωση το πιο σοβαρό σύμπτωμα και συμβουλεύω όποιον νομίζει πως έχει έλλειψη Β12 να το διασταυρώσει άμεσα με τη βοήθεια ειδικών. Η Πρόληψη είναι πάντα ο καλύτερος δρόμος.
Η συνιστώμενη ημερήσια λήψη Β12 μειώθηκε τα τελευταία χρόνια, καθώς τις προηγούμενες δεκαετίες οι επιστήμονες θεωρούσαν πως το σώμα μας χρειάζονταν παραπάνω από ότι έπρεπε. Το Βρετανικό Υπουργείο Υγείας αναγνωρίζει πως κάποιοι άνθρωποι έχουν χαμηλότερες απαιτήσεις σε Β12 από άλλους. Η ποσότητα Β12 που χρειάζεται ένας άνθρωπος σε όλη του τη ζωή είναι 40 miligram, που σε μέγεθος είναι το 1/7 ενός χαπιού ασπιρίνης! Το να παίρνει κάποιος μεγάλες ποσότητες της βιταμίνης από το στόμα ωστόσο δεν έχει κανένα αποτέλεσμα αφού κάθε φορά μπορεί να απορροφηθεί μόνο απειροελάχιστη ποσότητα (3ug).
Η Β12 εκκρίνεται στη χολή και απορροφάται ξανά. Αυτό είναι γνωστό ως εντεροηπατική κυκλοφορία. Η ποσότητα Β12 που εκκρίνεται στη χολή κυμαίνεται από 1 έως 10 μικρογραμμάρια τη μέρα. Άνθρωποι με δίαιτες φτωχές σε Β12, όπως οι χορτοφάγοι, συνήθως λαμβάνουν περισσότερη Β12 από την επαναρρόφησή της εντός του σώματος παρά από τις τροφές. Η επαναρρόφηση της Β12 είναι ο λόγος που η έλλειψή της μπορεί να πάρει και 20 χρόνια να εκδηλωθεί. Aν η έλλειψη Β12 οφείλεται στην ανικανότητα του οργανισμού να απορροφήσει τη βιταμίνη που παράγει, τότε τα συμπτώματα της έλλειψης παρουσιάζονται σε τρία χρόνια περίπου.
Εφόσον η Β12 ανακυκλώνεται μέσα σε έναν υγιή οργανισμό, η εσωτερική σύνθεσή της μπορεί να καλύψει τις ανάγκες του σώματός μας. Στις περιπτώσεις που το σώμα μας συνθέτει τη Β12 αλλά δεν απορροφάται, αυτό οφείλεται στην έλλειψη άλλων στοιχείων όπως το κοβάλτιο.
Ανάμεσα στις αντικρουόμενες απόψεις σχετικά με τη Β12, υπάρχει και αυτή που υποστηρίζει πως η βιταμίνη και τα βακτήρια αυτά παράγονται στο έντερό μας, αλλά σχετικά χαμηλά οπότε δεν προλαβαίνει το σώμα μας να τα απορροφήσει. Αυτή η άποψη δυστυχώς γίνεται ακόμη πιστευτή, αν και σύμφωνα με τον Δρ. Vetrano, η άποψη αυτή έχει καταρριφθεί εδώ και είκοσι χρόνια και αποτελεί πλέον μία επιστημονική θεωρία που δεν αποδείχθηκε ποτέ. Πράγματι, το 1999 στο βιβλίο "HUMAN ANATOMY ANDPHYSIOLOGY" από τη Δρ. Marieb, καταγράφεται πως απορροφούμε την Β12 μέσω των εντέρων μας.
(Η βιταμίνη απορροφάται στο τελικό τμήμα του ειλεού. Για την απορρόφηση της βιταμίνης είναι απαραίτητη η σύνδεσή της με τον ενδογενή παράγοντα, μια πρωτεΐνη που εκκρίνεται για το σκοπό αυτό από τα τοιχωματικά κύτταρα του στομάχου).
Ένας άλλος μύθος που κυκλοφορεί για τη Β12 είναι πως μπορεί να την πάρει κανείς ΜΟΝΟ από ζωϊκά παράγοντα. Αυτό είναι λάθος.Καμία τροφή δεν περιέχει φυσικά τη Β12 - ούτε ζωϊκή ούτε φυτική. Η Β12 είναι βακτήρια και παράγεται από μικρο-οργανισμούς.
Η Β12 είναι η μοναδική βιταμίνη που περιέχει ένα χαρακτηριστικό στοιχείο - το κοβάλτιο- που της δίνει και το χημικό της όνομα - κοβαλαμίνη- που βρίσκεται στο κέντρο της μοριακής της κατασκευής.
Οι άνθρωποι και όλα τα σπονδυλωτά χρειάζονται το κοβάλτιο, αν και αφομοιώνεται μόνο υπό μορφή βιταμίνης B12. Η σύνθεση της Β12 συμβαίνει στο μικρό έντερο (ειλεός) και απορροφάται εκεί. Από τη στιγμή που τα βακτήρια στο έντερό μας έχουν κοβάλτιο και κάποια άλλα στοιχεία, παράγουν Β12. Σύμφωνα με το Δρ. Michael Klaper, η Β12 είναι παρούσα όχι μόνο στο έντερό μας αλλά και στο στόμα μας. Πρέπει να συνδυαστεί με ένα ένζυμο που βρίσκεται στο γαστρικό υγρό του στομάχου μας για να αφομοιωθεί. Αν αυτό το ένζυμο στο στομάχι μας απουσιάζει ή εμποδίζεται από άλλους παράγοντες, η σύνθεση Β12 δεν θα συμβεί, όσο και αν παίρνουμε από τη δίαιτά μας. Η έλλειψη Β12 μπορεί να προκληθεί από την ύπαρξη αντιβιοτικών στην τροφή μας (όπως ας πούμε από το γάλα), από το αλκοόλ, το κάπνισμα και το στρες. (Το αλκοόλ καταστρέφει το συκώτι, έτσι όσοι πίνουν χρειάζονται περισσότερη Β12, και το κάπνισμα αυξάνει τις ανάγκες σε Β12 επίσης).
Πολλές αναλύσεις σχετικά με τη θρεπτική αξία των τροφών χρειάζονται επανεξέταση για ένα πολύ απλό λόγο. Ότι η τεχνολογία προχωρά και πλέον υπάρχουν ευκολότεροι τρόπο να αναλυθούν πιο αποτελεσματικά και αξιόπιστα τα θρεπτικά συστατικά που μπορεί να βρει κανείς στις τροφές. Για παράδειγμα, πρόσφατα στα βιβλία του Δρ. Vetrano για τη διατροφή στις Η.Π.Α. καταγράφεται πως η Β12 υπάρχει σε όλες τις τροφές που περιέχουν ποσότητες συμπλέγματος βιταμίνης Β, αλλά στο παρελθόν κάτι τέτοιο δεν ήταν εφικτό να αποδειχθεί λόγω έλλειψης της κατάλληλης τεχνολογίας. Μάλιστα ο συγγραφέας του βιβλίου δηλώνει πως η έλλειψη βιταμίνης Β12 δεν είναι συχνότερη σε χορτοφάγους και βίγκανς από ότι σε άλλους ανθρώπους. Πολύ πιθανόν να είναι και αυτό αποτέλεσμα μάρκετινγκ από τις εταιρείες με τα συμπληρώματα!!! Μάλιστα - σε αντίθεση με την προπαγάνδα της βιομηχανίας γάλακτος και κρέατος- οι κρεατοφάγοι είναι πιο πιθανό να έχουν έλλειψη Β12 -(λόγω όλων των αντιβιοτικών που καταναλώνουν μέσω κρέατος, γάλακτος) και αυτό δεν είναι καινούργιο. Αποκαλύφθηκε το 1959!! (2)
Τώρα για να εξετάσουμε γιατί κάποιοι χορτοφάγοι/βίγκανς παρουσιάζουν έλλειψη Β12. Πρέπει να κρατήσουμε ως δεδομένο ότι οι περισσότεροι χορτοφάγοι συνεχίζουν να καταναλώνουν λαχανικά που περιέχουν αντιβιοτικά όπως κρεμμύδια, σκόρδο κλπ που «σκοτώνουν» την εντερική χλωρίδα. Το θέμα είναι πως αν καταστραφεί η χλωρίδα αυτή, χρειάζεται επιστημονική βοήθεια για να την ανακτήσουμε και προσεκτικές διαιτητικές επιλογές. Είναι πολύ πιο σημαντικό να γνωρίζουμε τι τρώμε ώστε να μην καταστρέφουμε την εντερική χλωρίδα από το να ανησυχούμε για τα συμπληρώματα και να βασιζόμαστε σε αυτά.
Οι άνθρωποι που έχουν πρόβλημα γιατί δεν παίρνουν αρκετή Β12, στην πραγματικότητα δεν αφομοιώνουν καλά τις τροφές που τρώνε λόγω δυσκολίας στην πέψη. Όταν αποκαθίσταται η πέψη, η Β12 αρχίζει να παράγεται από το σώμα μας κανονικά. Η Β12 καταστρέφεται από διατροφή υψηλά αλκαλική και υψηλά όξινη.
Αυτό σημαίνει πως η Β12 στο κρέας, καταστρέφεται εύκολα γιατί το υδροχλωρικό οξύ στο στομάχι μας όταν χωνεύει κρέας είναι υψηλά όξινο. Αυτό εξηγεί γιατί οι κρεατοφάγοι έχουν τις ίδιες πιθανότητες να έχουν έλλειψη Β12 με τους βίγκανς, αν και παίρνουν τη βιταμίνη αυτή από τη διατροφή τους. Φυσικά έχουν το επιβαρυντικό ότι τρώνε κρέας και κατά συνέπεια αντιβιοτικά.
Άλλη μία πτυχή του θέματος είναι ότι τα χαμηλά επίπεδα Β12 στο αίμα, δεν σημαίνουν απαραίτητα και γενική έλλειψη της βιταμίνης, αφού μπορεί η Β12 να χρησιμοποιείται από τα κύτταρα (όπως αυτά του κεντρικού νευρικού μας συστήματος). Σε κάθε περίπτωση, το άτομο που παίρνει συμπληρώματα με Β12, μπορεί να έχει τη βιταμίνη να κυκλοφορεί στο αίμα του αλλά αυτό δε σημαίνει πως θα χρησιμοποιηθεί και από το σώμα τους, γιατί είναι συνθετική, μη οργανική βιταμίνη.
Οι ψευδο-ωφέλειες των συμπληρωμάτων έχουν ως αποτέλεσμα την αύξηση του μεταβολισμού μας προκειμένου να αποβάλλει όσο το δυνατόν πιο γρήγορα τις ουσίες που του δίνουμε. Αυτές οι ουσίες δεν μπορούν να δράσουν μεμονωμένα και οι ισορροπίες ανάμεσα σε ένζυμα, βιταμίνες κλπ είναι πολύ ευαίσθητες. Η χρήση συμπληρωμάτων μπορεί να διαταράξει αυτή την ισορροπία, και να μειώσει τη δραστικότητα των ενεργειών του σώματός μας.
Στο εμπόριο, οι ταμπλέτες Β12 γίνονται από βακτήρια. Τα βασικά προβλήματα με τα συμπληρώματα είναι πως 1) δεν περιέχουν τα εκατοντάδες άλλα θρεπτικά στοιχεία που περιέχουν τα ωμά φρούτα και λαχανικά σε συνδυασμό με τη Β12, και 2) περιέχουν τεχνητές ουσίες που σε καμία περίπτωση δεν κάνουν καλό στο σώμα μας.
Σύμφωνα με τον Δρ. John Potter PhD, του Fred Hutchinson Cancer Center στο Seattle «Η μαγεία της τροφής εντοπίζεται στις χιλιάδες περίπλοκες αλληλεπιδράσεις δεκάδων διαφορετικών φυτοχημικών στοιχείων που είναι πολύ δύσκολο να αναπαραχθούν σε χάπια. Ενώ 190 αξιόπιστες έρευνες αποδεικνύουν πως τα φρούτα και τα λαχανικά κάνουν καλό στο θέμα της Β12, οι εταιρείες συμπληρωμάτων έχουν ελάχιστα στοιχεία». Οι βιταμίνες, τα μέταλλα, οι ορμόνες κλπ δεν μπορούν να δράσουν μεμονωμένα, αλλά λειτουργούν συμβιωτικά. Εργάζονται με άλλα θρεπτικά στοιχεία για να κάνουν τη δουλειά τους. Όταν αυτά τα περίπλοκα συμπλέγματα διαταραχθούν, τότε μειώνεται και η αποτελεσματικότητά τους.
Ο Dan Reeter των εργαστηρίων Bio-Systems στο Κολοράντο των Η.Π.Α., δημιουργεί μία από τις αποτελεσματικές εργαστηριακές μεθόδους μέσω υπολογιστή για να μελετήσει την ποιότητα του χώματος. Υποστηρίζει, πως ύστερα από εκτεταμένες έρευνες, διαπίστωσε πως τα φυτά που μεγαλώνουν σε «βιολογικό» χώμα και με βιολογικό τρόπο, έχουν πολύ μεγαλύτερες ποσότητες Β12. Μάλιστα ο συγγραφέας της μελέτης δηλώνει πως οι ζωϊκές πηγές της βιταμίνης δεν είναι τόσο αποτελεσματικές. Έρευνες έχουν δείξει πως η τυπική διατροφή με ζωϊκά προϊόντα στην πραγματικότητα απαιτεί μεγαλύτερες ποσότητες Β12. Και αυτό γιατί η τυπική δίαιτα (με κρέας & γαλακτοκομικά) οδηγεί σε ατροφία του πεπτικού μας συστήματος. Το μαγειρευτό φαγητό για παράδειγμα, αποτελεί εμπόδιο στην απορρόφηση της Β12 γιατί δεν αφήνει το γαστρικό μας υγρό να έχει την καλύτερη δυνατή δράση. Υποστηρίζει πως τα φυσικά μικρόβια του χώματος και τα λαχανικά/φρούτα από βιολογικούς κήπους, είναι αρκετά να μας παρέχουν τη Β12 που χρειαζόμαστε. Το παν είναι το χώμα να είναι βιολογικό και η τροφή μας να μην είναι επεξεργασμένη/αποστειρωμένη γιατί έτσι σκοτώνονται τα ωφέλιμα για τον οργανισμό μας βακτήρια.
Ένα άλλο ζήτημα που οφείλουμε να αναφέρουμε είναι πως η συνιστώμενη ποσότητα Β12 που χρειάζεται ένας οργανισμός, είναι ένας αριθμός που έχει διαμορφωθεί με βάση την τυπική δίαιτα του μέσου δυτικού ανθρώπου. Αυτό σημαίνει πως αναφέρεται σε μία δίαιτα με κρέας, γαλακτοκομικά, αυγά, ψάρια, επεξεργασμένες τροφές και μαγειρεμένο φαγητό, και αναφέρεται σε ανθρώπους που καπνίζουν και πίνουν. Για εμπορικούς λόγους, πολλές έρευνες υπερβάλλουν όσον αφορά στα πόσα θρεπτικά στοιχεία χρειαζόμαστε για να είμαστε υγιείς. Είναι δύσκολο να καταγράψουμε επακριβώς τις θρεπτικές ανάγκες κάθε οργανισμού ξεχωριστά, λόγω διαφορετικού ρυθμού μεταβολισμού, άγχους κλπ. Για παράδειγμα, ο Δρ. Victor Herbert αναφέρει πως 1 μικρογραμμάριο της Β12 είναι απαραίτητο κάθε μέρα. Οι ωμοφάγοι ωστόσο χρειάζονται λιγότερη Β12 λόγω του βελτιωμένου τους πεπτικού συστήματος και αποτελεσματικού γαστρικού υγρού. Ο ρυθμός απορρόφησης της Β12 είναι υψηλότερος στους υγιείς οργανισμούς από ότι στους νοσούντες. Έρευνες, σε χωριά χορτοφάγων ιθαγενών, έδειξαν πως κανείς δεν είχε συμπτώματα έλλειψης Β12.
Ο Δρ. David Jubb υποστηρίζει πως οι άνθρωποι που ζουν σε ένα αποστειρωμένο, αντισηπτικό περιβάλλον όπου τα βακτήρια καταστρέφονται πριν φτάσουν στον οργανισμό μας είναι πιο πιθανό να έχουν έλλειψη Β12. Αν ένα άτομο είναι υγιές και ζει μία vegan ζωή, με μεγάλα ποσοστά ωμών λαχανικών και φρούτων στο διαιτολόγιό του, συνδιάζει σωστά τις τροφές και λαμβάνει αρκετό ήλιο, είναι απίθανο να νοσήσει από έλλειψη Β12.
Είναι φοβερό πόση παραπληροφόρηση υπάρχει επί του θέματος, και δεν αποτελεί έκπληξη το ότι οι άνθρωποι αγχώνονται για το αν παίρνουν όλα τα θρεπτικά στοιχεία. Δυστυχώς, οι περισσότεροι ανησυχούν χωρίς να ξοδέψουν λίγο από το χρόνο τους να διαβάσουν στοιχεία και να δουν πως η λογική λέει ότι δεν μπορείς να είσαι υγιής με το κρέας, τα γαλακτοκομικά και τα πετροχημικά (συνθετικές τροφές και συμπληρώματα) παρόλο που οι ενδιαφερόμενες βιομηχανίες προσπαθούν πάρα πολύ να πείσουν για το αντίθετο.
Η αλήθεια είναι πως ό,τι στοιχεία χρειαζόμαστε, βρίσκονται στη φυσική διατροφή (ωμά λαχανικά και φρούτα). Η μητέρα φύση ξέρει καλύτερα από εμάς. Από τη στιγμή που ο άνθρωπος από τη φύση τρέφεται με φρούτα και λαχανικά, μπορεί να πάρει τη Β12 από αυτά. Αν μπορείς να την πάρεις από τα ωμά φρούτα, τα λαχανικά, τους ξηρούς καρπούς και τις φύτρες τότε δεν τη χρειάζεσαι! Το ότι ένα ωμό λαχανικό έχει μόνο μία μικρή ποσότητα Β12 δεν σημαίνει πως δεν είναι αρκετό. Αντίθετα, σημαίνει πως τόσο χρειαζόμαστε!
Οι εταιρείες των συμπληρωμάτων προσπαθούν να πείσουν πως το χώμα δεν είναι επαρκής πηγή Β12, αλλά σύμφωνα με επιστημονικές έρευνες, αν ένας σπόρος δεν μπορεί να πάρει όλα τα θρεπτικά στοιχεία, τότε δεν θα μεγαλώσει. Τα φυτά δεν παίρνουν τα στοιχεία μόνο από το χώμα (από κει παίρνουν μόνο το 1%). Όλα τα υπόλοιπα έρχονται από τον ήλιο και το νερό.
Αν έχετε έλλειψη Β12, υπάρχουν τρόποι να διορθωθεί μέσω σωστής διατροφής. Σε κάθε περίπτωση, το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι να γυρίσουμε σε μία διατροφή όσο το δυνατόν πιο κοντά στη φυσική, στη διατροφή για την οποία πλαστήκαμε. Αγοράστε βιολογικά και μην μπαίνετε στη διαδικασία να αποστειρώνετε τα λαχανικά και φρούτα σας όταν προέρχονται από βιολογικό χώμα
Πηγή: http://metavatismos.blogspot.com


Σας άρεσε το άρθρο?
ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ ΜΕ ΕΝΑ ΚΛΙΚ ΕΔΩ

Σας άρεσε το άρθρο? Μοιραστείτε το στο Facebook  με ένα ΚΛΙΚ ΕΔΩ
ή κάντε κλικ παρακάτω στα εικονίδια κοινωνικών δικτύων επιλογής σας:

Διαβάστε Περισσότερα... »

Χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D3 και ηλιακή ακτινοβολία...

0
By Dr. Konstantinos Christidis

Πολλοί φίλοι με ρωτάνε πως είναι δυνατόν να έχουμε χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D3, ζώντας σε μία χώρα με τόση ηλιοφάνεια.
Η εξήγηση είναι πολύ απλή:

Η ηλιακή ακτινοβολία αποτελείται από τις ακτίνες UVA, UVB και UVC. Όλες είναι βλαβερές για τον ανθρώπινο οργανισμό και συμβάλουν στην δημιουργία καρκίνου του δέρματος (ειδικά η UVA και UVB). Η UVA συγκριτικά με την UVB προκαλεί μεγαλύτερο οξειδωτικό στρες[1].
Η ακτινοβολία UVB αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την παραγωγή της D3 ενώ η UVA προκαλεί την καταστροφή της[1].
Όταν ο ήλιος βρίσκεται σε γωνία μικρότερη των 50 μοιρών από την επιφάνεια της γης, σχεδόν το 100% της UVB ακτινοβολίας αντανακλάται / απορροφάται από το στρώμα του όζοντος και δεν μπορεί να φτάσει στην γη[2]. Άρα για να μπορέσει η UVB ακτινοβολία να φτάσει στην γη θα πρέπει ο ήλιος να είναι υπό γωνία μεγαλύτερη των 50 μοιρών. Αυτό συμβαίνει περίπου μεταξύ 11:00 πμ με 15:00 μμ (εξαρτάται βέβαια από την εποχή και την περιοχή)[2]. Πριν της 11:00 πμ και μετά της 15:00 μμ. η ηλιακή ακτινοβολία που εκτίθεται το δέρμα μας δεν έχει UVB αλλά έχει UVA, δηλαδή αντί να παράγεται D3, καταστρέφεται.
Τα αντιηλιακά με προστατευτικό δείκτη SPF 15 (ο οποίος θεωρείται χαμηλός) εμποδίζουν το 95% της UVB ακτινοβολίας[3]. Άρα φορώντας αντιηλιακό με δείκτη SPF 15 ή μεγαλύτερο δεν παράγεται D3[3].
Επίσης η UVB ακτινοβολία δεν μπορεί να διαπεράσει διάφορα υλικά όπως κρύσταλλα, ενώ η UVA μπορεί λόγω μεγαλύτερου μήκους κύματος. Επομένως, όταν είμαστε πίσω από κάποιο τζάμι σπιτιού ή αυτοκινήτου, δεχόμαστε μόνο UVA ακτινοβολία και όχι UVB[2].

Συνοπτικά για να αυξήσουμε τα επίπεδα βιταμίνης D3 στον οργανισμό μας από την έκθεση στον ήλιο θα πρέπει:
1. Τις ώρες πριν της 11:00 πμ και μετά της 15:00 μμ να μην είμαστε εκτεθειμένοι στον ήλιο χωρίς αντηλιακό (για να μπλοκάρουμε την UVA).
2. Θα πρέπει μέσα στο χρονικό διάστημα 11:00 πμ με 15:00 μμ να εκτεθούμε (αλλά για μόνο 10-15 λεπτά) χωρίς αντηλιακό (για να λάβουμε UVB)
3. Αν δεχόμαστε ηλιακή ακτινοβολία οποιαδήποτε ώρα και είμαστε πίσω από κάποιο τζάμι (π.χ. οδηγούμε αυτοκίνητο για αρκετή ώρα) θα πρέπει να φοράμε πάντα αντιηλιακό (για να μπλοκάρουμε την UVA).

Dr. Konstantinos Christidis
(DSc in Holistic Medicine)

REFERENCES

[1] Dianne E. Godar, Robert J. Landry, Anne D. Lucas, “Increased UVA exposures and decreased cutaneous Vitamin D3 levels may be responsible for the increasing incidence of melanoma”, Medical Hypotheses, Volume 72, Issue 4, April 2009, Pages 434-443.
[2] William B. Grant, PhD, and Michael F. Holick, PhD, MD, “Benefits and Requirements of Vitamin D for Optimal Health: A Review”, Alternative Medicine Review, Volume 10, Number 2, 2005, p. 101
[3] Dianne E. Godar, Stanley J. Pope, William B. Grant & Michael F. Holick, “Solar UV Doses of Adult Americans and Vitamin D3 Production”, Dermato-Endocrinology Vol. 3 , Iss. 4, 2011, Pages 243-250.



Πηγή: Dr. Konstantinos Christidis

Σας άρεσε το άρθρο?
ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ ΣΤΟ FACEBOOK ΜΕ ΕΝΑ ΚΛΙΚ ΕΔΩ
ή κάντε κλικ παρακάτω στα εικονίδια κοινωνικών δικτύων επιλογής σας:
Διαβάστε Περισσότερα... »

Ο καρκίνος δεν θεραπεύεται με χημειοθεραπείες ...

0
Ναι! Αυτή είναι η αλήθεια! Τα συμβατικά χημειοθεραπευτικά φάρμακα δεν θεραπεύουν τον καρκίνο, είναι η απελπισμένη προσπάθεια
Γράφει η
Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά
Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD
Ναι! Είμαι η ογκολόγος που όταν βγήκε για τελευταία φορά από το αντικαρκινικό - ογκολογικό νοσοκομείο Αθηνών "Άγιος Σάββας", έκανε τον σταυρό της, μπήκε μέσα στην εκκλησία και υποσχέθηκε ότι θα βοηθήσει τους καρκινοπαθείς να γλιτώσουν από την εκμετάλλευση και την εξαθλίωση της ζωής της δικής τους και των οικογενειών τους, όταν συμβαίνει αντιεπιστημονικά, μόνο με απελπισμένες βλαπτικές προσπάθειες.
Τα χημειοθεραπευτικά φάρμακα δεν πρέπει ποτέ να χορηγούνται σε ασθενείς που έχουν προβλήματα υγείας, επειδή αποδυναμώνουν την αυτοάμυνα.
Ο καρκίνος δεν είναι μια νόσος. Είναι εκατοντάδες μορφές με χιλιάδες παραμέτρους κάθε μία.
Υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί τύποι καρκίνου και ο κάθε ασθενής έχει διαφορετικά συνοδά νοσήματα.
Υπάρχουν κάποιες μορφές καρκίνου, που η χημειοθεραπεία φαίνεται να δουλεύει;
Η απάντηση είναι ότι υπάρχουν κάποιες μορφές καρκίνου στις οποίες η χημειοθεραπεία δεν σκοτώνει, γιατί τα όργανα τα οποία πλήττει δεν είναι, τελείως, απαραίτητα για την διατήρηση της ζωής. Όμως, οι ανεπανόρθωτες βλάβες που προκαλεί η χημειοθεραπεία σε αυτούς τους τύπους καρκίνου θα εμφανισθούν αργά ή γρήγορα, κάποια στιγμή στη ζωή αυτών των ασθενών, που παίρνουν μια απλή παράταση, αντί εφικτής ίασης.
Η ζωή είναι πολύτιμη.

Κανείς γιατρός δεν έχει δικαίωμα να προτείνει και να επιβάλλει στον ασθενή το είδος της θεραπείας που θα ακολουθήσει. Όσοι επιβάλλουν στους ασθενείς θεραπείες τοξικές θα πρέπει να λογοδοτούν, όχι μόνο στην δικαιοσύνη, αλλά και στον Θεό, εφόσον θα γνωρίζουν ότι δεν θεραπεύουν, αλλά δίνουν μια χρονική προθεσμία.
Διαβάστε, την λίστα των αιτιών του καρκίνου, όπως καταγράφεται από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας. Είναι μέσα όλα τα χημριοθεραπευτικά φάρμακα και η ακτινοθεραπεία. Γιατί, λοιπόν θεραπεύεται ο καρκίνος με μέσα που προκαλούν καρκίνο;
Υπάρχουν πολλοί φυσικοί τρόποι για να θεραπεύσετε τον καρκίνο.
Οι ασθενείς έχουν το δικαίωμα να ακολουθούν και τις συμβατικές θεραπείες, αν επιθυμούν, αλλά οι ογκολόγοι πρέπει να τους ενημερώνουν για τις παρενέργειες και για το όφελος που θα έχουν από αυτές που θα επιλέξουν.
Για όσο διάστημα γίνεται προσπάθεια συνδυασμού των συμβατικών με τις εναλλακτικές θεραπείες, αυτό δεν θα έχει αποτέλεσμα. Οι χημειοθεραπείες θα καταστρέψουν το ανοσοποιητικό σύστημα του ασθενή, οπότε οι φυσικές θεραπείες, χωρίς έδαφος, δεν θα έχουν το αναμενόμενο όφελος.
Όσο για τις τυχαιοποιημένες μελέτες, επιτυχίας της χημειοθεραπείας, που ως γνωστό, επειδή κι εγώ έχω συμμετοχή σε αρκετές από αυτές, είναι κατευθυνόμενες. Έχουν γίνει τόσες πολλές έρευνες που δεν απαιτείται πια η δοκιμή ούτε σε ανθρώπους ούτε σε ζώα. Οι έρευνες που ακόμη και σήμερα γίνονται κατασπαταλούν χρήματα, σε μεσάζοντες των φαρμακευτικών εταιρειών, οι οποίοι θα προωθήσουν το φαρμακευτικό προϊόν. Υπάρχουν τόσα δεδομένα που όταν τοποθετηθούν σε έναν υπολογιστή θα προκύψει με ακρίβεια, το μέγεθος της αποτελεσματικότητας ενός φαρμάκου για την συγκεκριμένη ασθένεια, αλλά και οι παρενέργειές του, με το μέγεθος των βλαβών τους.
Άλλωστε, όλοι πια προτιμούν να χρησιμοποιούν προϊόντα που δεν έχουν δοκιμαστεί σε ζώα, πόσο μάλλον σε ανθρώπους.
Πατήστε, εδώ, για πιστοποίηση Cruelty Free International
Όταν επισκεφτείτε έναν ογκολόγο, συνήθως, θα σας προσφέρει μόνο χημειοθεραπεία, ακτινοβολία και χειρουργική επέμβαση. Σε αυτό έχει εκπαιδευθεί, αυτό σας προσφέρει. Και στην πραγματικότητα, υποχρεούται σε αυτό, επειδή εάν ένας ογκολόγος ήθελε και σας προτείνει και εναλλακτικά ή φυσικά μέσα για να θεραπεύσετε τον καρκίνο σας και γινόταν γνωστό, θα του έκαναν καταγγελία και θα τον κατηγορούσαν και θα τον δίωκαν ή ακόμα και θα τον σκότωναν, εάν έφθανε να βλάψει μεγάλα συμφέροντα.
Χωρίς κίνητρα και με τέτοιο φόβο, κανείς ογκολόγος δεν θα σας πει και την άλλη αλήθεια: Ότι η χημειοθεραπεία και ακτινοθεραπεία πρέπει να χρησιμοποιούνται σε πολύ επιλεγμένες περιπτώσεις και με υπερυψηλής ακρίβειας ορθό τρόπο, σύμφωνα με το μοριακό προφίλ του όγκου, όταν κινδυνεύει ένα ζωτικό όργανο από καταστροφή. Και μετά απαιτείται αποτοξίνωση για να φύγουν όλα αυτές οι τοξίνες από τον οργανισμό και να επιδιορθωθούν οι βλάβες στο DNA, για να καταφέρει, ο ασθενής να επιβιώσει.

Η χημειοθεραπεία δεν είναι μια βιταμίνη. Η χημειοθεραπεία προκαλεί ανεπανόρθωτες βλάβες στον οργανισμό και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να γίνεται προληπτικά. Ακόμη και σε ασθενείς με μεταστατικό καρκίνο, όλοι οι ογκολόγοι συμφωνούν ότι δεν έχει καμιά αποτελεσματικότητα, ούτε και για προεγχειρητική συρίκνωσή του.
Τότε γιατί προτείνουν την χημειοθεραπεία;
Όποιος θέλει να θεραπεύσει τον καρκίνο του, που δεν αποτελεί ακαριαίο θάνατο ευτυχώς, πρέπει και μπορεί να απομακρύνει την αιτία που τον προκάλεσε και πρέπει να δώσει στο σώμα του τη κατάλληλη διατροφή και να απέχει από τις τοξίνες που προκαλούν και διατηρούν τον καρκίνο για αυτά να δυναμώσει το ανοσοποιητικό του σύστημα.
Εάν κάποιος εκτίθεται σε χημικά που είναι γνωστό ότι προκαλούν καρκίνο, παθαίνει καρκίνο και τον συντηρεί.
Οι ασθενείς με καρκίνο παίρνουν χημειοθεραπεία, και ας πούμε ότι αντιμετωπίζονται επιτυχώς με τη χημειοθεραπεία, που είναι κυτταροτοξική, αλλά στη συνέχεια σχεδόν πάντα επιστρέφει πιο επιθετικός, για να ξαναγίνει χημειοθεραπεία στην υποτροπή και οι ασθενείς μέχρι να καταλήξουν από τις παρενέργειές της είναι δέσμιοι και εξαθλιωμένοι, χωρίς να μπορούν να ζουν μια φυσιολογική ποιοτική ζωή.
Και η ερώτηση αντιστρέφεται. Μήπως, πρέπει να διωχθούν όσοι κάνουν επικίνδυνες και τοξικές θεραπείες σε ασθενείς, ενώ όταν γνωρίζουν ότι δεν είναι αποτελεσματικές;
Λοιπόν, μαντέψτε! Όλοι οι ογκολόγοι γνωρίζουν την φυσική ιστορία κάθε καρκίνου όταν προτείνουν συμβατικές θεραπείες, αλλά κανείς μάλλον δεν γνωρίζει ότι όταν οι ασθενείς κάνουν φυσικές θεραπείες θα ζήσουν πολύ περισσότερο και με καλή ποιότητα ζωής.  Το γνωρίζουν οι ογκολόγοι ότι με τις θεραπείες που θα κάνουν ο καρκίνος αγριεμένος θα υποτροπιάσει και θα γίνει πιο επιθετικός. Η χημειοθεραπεία δεν θεραπεύει, σχεδόν κανέναν καρκίνο. Η χημειοθεραπεία μπορεί να μικρύνει λίγο το μέγεθος ενός όγκου, αλλά η επιτυχία της στις περισσότερες περιπτώσεις  είναι 3%, το οποίο 3% αντιστρέφεται όταν ο ασθενής παρακολουθηθεί μακροπρόθεσμα.
Ο καρκίνος σε ένα ποσοστό 20% είναι γραμμένος στα γονίδια, ενός ανθρώπου και δεν οφείλεται σε περβαλλοντολογικούς παράγοντες ή άλλες αιτίες ή ασθένειες, όπως στα παιδιά. Το ανοσοποιητικό μας σύστημα τον διαχειρίζεται με επιτυχία, ώσπου να αστοχήσει.
Η μόνη θεραπεία που λειτουργεί σε αυτές τις περιπτώσεις είναι η γονιδιακή.

Γιατί οι γιατροί κάνουν συμβατικές θεραπείες που βλάπτουν την υγεία;
Γιατί οι ογκολόγοι δεν προτείνουν την ολιστική και εξατομικευμένη θεραπεία του καρκίνου και είναι μόνο χημειοθεραπευτές;
Κι εγώ ξεκίνησα ως συμβατικός γιατρός. Αυτό μου δίδαξαν όταν ειδικευόμουν στην Παθολογία-Ογκολογία.
Έπρεπε, να λέω στους ασθενείς ότι πρέπει να ξεκινήσουν γρήγορα χημειοθεραπεία και πολλές φορές να κάνουν τη χημειοθεραπεία πριν από την εγχείρηση για να μικρύνει ο όγκος, γιατί διαφορετικά θα πεθάνουν ή θα εξαπλωθεί ο καρκίνος τους παντού. Έπρεπε να κάνουν χημειοθεραπεία ασθενείς άρρωστοι βαριά, με αναιμία, λοιμώξεις, φυματίωση, χωρίς ταυτόχρονα να παίρνουν αντιφυματική αγωγή, ασθενείς που ακόμη και την ώρα που απεβίωναν έπρεπε να λαμβάνουν χημειοθεραπεία για να καταναλώνονται όλο και περισσότερα φάρμακα και να καταβάλλουν οι ασθενείς αυτοί όλο και περισσότερα χρήματα. Κανένας σεβασμός ή συνειδησιακή ενοχή στην ανθρώπινη ζωή.
Πολλοί άνθρωποι δεν έχουν διάγνωση για τον καρκίνο τους για πολλά χρόνια, ενώ αυτός είναι εκεί, με αυτοδιαχείρηση από το ανοσοποιητικό τους. Και μόλις γίνεται η διάγνωση, από σύμπτωμα ή τυχαία ή και λανθασμένα (μπορεί να συμβεί) οι ογκολόγοι τρομάζουν τον ασθενή και τον ανησυχούν, για να ξεκινήσει άμεσα την χημειοθεραπεία.
Γι΄αυτό απαιτείται ψυχραιμία! Ο ασθενής το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνει είναι να καθοδηγηθεί να ξεπεράσει τον φόβο του.
Μην φοβάστε!!! Ακόμη κι αν απαιτείται να χειρουργηθείτε, γιατί απειλείται κάποιο ζωτικό σας όργανο δεν πρέπει να βιαστείτε. Θα πρέπει να βελτιώσετε το ανοσοποιητικό σας σύστημα πρώτα, να ενισχύστε το σώμα σας προτού κάνετε χειρουργική επέμβαση, γιατί η χειρουργική επέμβαση καταστέλλει το ανοσοποιητικό σύστημα και θα προσελκυθούν όλα τα καλά λευκά αιμοσφαίρια και όλα τα καλά κύτταρα του ανοσοποιητικού σας σε αυτή την περιοχή και τα καρκινικά κύτταρα που επιπλέουν ήδη στο σώμα σας θα συνεχίζουν να αυξάνονται.
Το σύστημα έχει βάλει λυτούς και δαίμονες να με κατηγορούν για την επιστημονικά τεκμηριωμένη θέση μου κατά των άστοχων χημειοθεραπειών. Η επίθεση του ανύπαρκτου ως φυσικό πρόσωπο με το όνομα Θάνος Επαχτίτης μπορεί να είναι καθοδηγούμενη και θα πρέπει να κληθεί από έναν εισαγγελέα, ο οποίος θα πρέπει να διερευνήσει πώς αυτός ένα άτομο με ψευδώνυμο κάνει επίθεση σε μία επιστήμονα και πώς ένας απλός αρθρογράφος ερευνητής, αντλεί το δικαίωμα να της επιβάλλει με έγγραφό του στον ΙΣΑ τον τρόπο με τον οποίο θα θεραπεύσει τους ασθενείς της ή να μην προτείνει άλλο τρόπο.
Μπορεί να ακούγεται εξωπραγματικό, αλλά ΝΑΙ στην Ελλάδα του 2017, υπάρχει γιατρός-ογκολόγος, που ισχυρίζεται πως θεραπεύει το καρκίνο με χυμούς!
Ο Ιατρικός Σύλλογος οφείλει να προασπίσει την δημόσια υγεία και τα μέλη της και να διερευνά και να ζητά την επίσημη ταυτοποίηση των ατόμων που επιτίθενται, γιατί μπορεί να έχουν άνομα συμφέροντα.
Ναι!!! Είμαι μέλος του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών. Και ζητώ προστασία από αυτόν.
Όσον αφορά τον συγκεκριμένο χυμό, ο οποίος ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα, τα στοιχεία που παραθέτω δεν είναι δικά μου, αλλά από την εταιρεία και από τις επιστημονικές διεθνώς αναγνωρισμένες δημοσιευμένες έρευνες που έχουν γίνει. Τα συστατικά των συμπληρωμάτων αυτών έχουν λεπτομερώς διερευνηθεί σε πολλές δημοσιευμένες επιστημονικές μελέτες, οι οποίες δεν απαιτείται να συνεχισθούν, γιατί το αποτέλεσμά τους είναι καλά τεκμηριωμένο.
Επιπλέον, η εταιρεία γνωρίζει την καταχώρησή μου και δεν ενημέρωσε ποτέ την EMEDI GR ΠΡΟΛΗΨΗ ΥΓΕΙΑΣ για «παραβίαση της πολιτικής». Σαν ιατρός και Ειδικός Παθολόγος Ογκολόγος έχω το αναφαίρετο δικαίωμα να προτείνω την θεραπεία μέσα από την ανορθοποίηση του ανοσοποιητικού που εγώ κρίνω επιστημονικά ότι λειτουργεί για την θεραπεία των ασθενών μου και οι ασθενείς αν επιθυμούν και κρίνουν ότι αυτό που τους προτείνω είναι καλό για την υγεία τους να το ακολουθούν. Ο ασθενής, ο ίδιος, πρωτίστως είναι υπεύθυνος για την θεραπεία που θα ακολουθήσει. Δεν εξαναγκάζεται να ακολουθήσει τον έναν ή τον άλλο δρόμο. Παρόλα αυτά εγώ με προθυμία βοηθώ και ενημερώνω όλους τους καρκινοπαθείς, ασχέτως, με ποιο δρόμο θα ακολουθήσουν και δεν πράττω, όπως κάποιους Ογκολόγους, που εκβιάζουν τρόπον τινά τους ασθενείς τους πως αν δεν κάνουν χημειοθεραπεία θα σταματήσουν να τους παρακολουθούν.
Το portal υγείας www.emedi.gr ενημερώνει για τη πρόληψη και την αντιμετώπιση παθήσεων, με πολύ αξιόπιστο και επιστημονικό τρόπο.
Τα δεκάδες άρθρα που φέρουν την υπογραφή μου, όλα μα όλα, είναι επιστημονικά τεκμηριωμένα.
Ποιος κρύβεται ή μπορεί να είναι η αφανής συντροφιά πίσω από τους αρθρογράφους ερευνητές και πίσω από τους μεγάλους σοβαρούς οργανισμούς, όπως ΚΕΕΛΠΝΟ, ΕΟΠΕ, HORG. Μήπως πίσω από αυτούς τους σοβαρούς οργανισμούς βρίσκονται αφανώς και άτυπα οι εμπορικές και καθόλου φιλανθρωπικές φαρμακευτικές εταιρείες, που για να μπορούν να συνεχίσουν την δράση και την ύπαρξή τους πρέπει να πληρώνουν πλαγίως και ανεπίσημα αυτούς τους σοβαρούς οργανισμούς, τις μη κυβερνητικές οργανώσεις, τους γιατρούς, τους πολιτικούς και τους δημοσιογράφους για να προωθούν και τα φάρμακα που δεν έχουν αποτέλεσμα, βλάπτουν την υγεία των ασθενών και διαλύουν την οικονομία της χώρας;
Ναι!!! Να μπει εισαγγελέας και να διερευνήσει γιατί δεν υπάρχει καταγραφή των ασθενών που έχουν καρκίνο στην Ελλάδα, γιατί δεν υπάρχουν επιδημιολογικά στοιχεία για τον καρκίνο στην Ελλάδα, γιατί υπάρχει υπερδιάγνωση καρκίνου, γιατί δεν υπάρχουν άλλες ασθένειες πια, γιατί καταναλώνονται τόσα φάρμακα που δεν λειτουργούν για την θεραπεία του καρκίνου, γιατί πρέπει να παίρνουν οι μεσάζοντες χρήματα, τι όφελος έχουν στους ασθενείς και τι κινδύνους οι θεραπείες αυτές που προτείνουν; Επίσης, να διερευνηθούν οι εκθέσεις των παθολογοανατομικών εργαστηρίων και να διερευνηθεί, γιατί οι ογκολόγοι δεν αποδέχονται το μοριακό προφίλ του όγκου, η οποία είναι η πιο ακριβής εξέταση για διάγνωση, πρόγνωση και θεραπεία. Δεν την αποδέχονται, ενώ μέσα στο βιβλίο της Βιολογίας της τρίτης Λυκείου για όσους δίνουν εξετάσεις για εισαγωγή στα ιατρικά και συναφή επαγγέλματα, διδάσκεται ότι είναι η καλύτερη εξέταση για εξατομικευμένη θεραπεία, ώστε οι ασθενείς να μην παίρνουν περιττά φάρμακα που βάζουν σε κίνδυνο τη ζωή τους και να αποδεικνύεται ποια είναι η πιο αποτελεσματική θεραπεία για τον συγκεκριμένο καρκίνο.

Ο πόνος των γονέων που τα παιδιά τους κάνουν χημειοθεραπεία είναι μεγάλος και τα ποσοστά της πενταετούς επιβίωσης στα παιδιά με καρκίνο που κάνουν χημειοθεραπεία δεν είναι τα επιθυμητά.
Τα ποσοστά επιβίωσης πέντε ετών στα παιδιά με καρκίνο, ναι, υπερβαίνουν εκείνα που παρατηρούνται στους ενήλικες. Η μεγαλύτερη επιτυχία στην αντιμετώπιση του καρκίνου των παιδιών μπορεί εν μέρει να εξηγηθεί από τις βιολογικές διαφορές μεταξύ των καρκίνων των ενηλίκων και των παιδιών. Περίπου το 90% των καρκίνων των ενηλίκων είναι καρκινώματα που προέρχονται από τον επιθηλιακό ιστό. Οι συνηθέστεροι καρκίνοι ενηλίκων είναι του προστάτη, του μαστού, του πνεύμονα, του παχέος εντέρου, της μήτρας και των ωοθηκών και προέρχονται όλοι από κύτταρα σε κοιλότητες ή αδένες. Αντίθετα, οι καρκίνοι της παιδικής ηλικίας είναι σχεδόν εξ ολοκλήρου λευχαιμίες, λεμφώματα, σαρκώματα και καρκίνοι του κεντρικού νευρικού συστήματος, κυρίως νεοπλάσματα που προέρχονται από τον μη εκτοδερμικό ιστό, όπως ο μυελός των οστών, οι λεμφαδένες, τα οστά και οι μύες. Αυτή η διαφορά στον μικροσκοπικό τύπο επηρεάζει την ανάπτυξη του όγκου και την ανταπόκριση στη θεραπεία. Η περίοδος λανθάνουσας κατάστασης για την πρόοδο σε επεμβατικό, μεταστατικό καρκίνο είναι σχετικά μεγάλη για καρκινώματα, σε ηλικίες 10 έως 30 έτη. Οι καρκίνοι της παιδικής ηλικίας έχουν μια περίοδο λανθάνουσας διάρκειας από 1 έως 10 χρόνια και πολλοί φαίνεται να προέρχονται από εμβρυϊκά "ατυχήματα". Για παράδειγμα, ιστολογικά, ο όγκος του νεφρού (Wilms) μοιάζει με τον ιστό του εμβρυϊκού νεφρού που κανονικά εξελίσσεται σε φυσιολογικό ώριμο νεφρικό ιστό από τη γέννηση ή την πρώιμη βρεφική ηλικία.
Τα θεραπευτικά αποτελέσματα μικροσκοπικά πανομοιότυπων καρκίνων σε ενήλικες και παιδιά είναι συχνά διαφορετικά. Η παιδική Οξεία Λεμφοβλαστική Λευχαιμία έχει ποσοστό επιβίωσης 5 ετών περίπου 83%. Σε ενήλικες κάτω των 65 ετών, η «ίδια» λευχαιμία έχει πολύ χαμηλότερο ποσοστό επιβίωσης από 5 έως 20%. Τα καλύτερα αποτελέσματα μεταξύ των παιδιών σε σχέση με τους ενήλικες πιθανό να οφείλονται σε σημαντικές διαφορές στα μοριακά, κυτταρογενετικά και ανοσολογικά χαρακτηριστικά της ΟΛΛ σε ενήλικες και παιδιά. Για παράδειγμα, το χρωμόσωμα της Φιλαδέλφειας, ένα κυτταρογενετικό χαρακτηριστικό που συνδέεται με μια πολύ χαμηλή επιβίωση, υπάρχει στο 30 έως 40 τοις εκατό των ενηλίκων, αλλά λιγότερο από το 5 τοις εκατό των παιδιών.
Το γεγονός ότι ο καρκίνος κατά την παιδική ηλικία συμβαίνει στο πλαίσιο της ταχείας και μεγάλης ανάπτυξης τον διακρίνει, επίσης, από τον καρκίνο των ενηλίκων. Τα παιδιά που κάνουν χημειοθεραπεία και ακτινοθεραπεία έχουν σοβαρά προβλήματα στην ανάπτυξή τους και εμφανίζουν δεύτερους πρωτοπαθείς καρκίνους, στη ενήλικη ζωή. Μια ζωή που ποτέ δεν έχει ποιότητα.
Ο παιδικός καρκίνος είναι σπάνιος, αλλά με τη βελτίωση της θεραπείας (βιολογικές θεραπείες) υπήρξε μια δραματική αύξηση του πληθυσμού των επιζώντων. Το 1997, εκτιμήθηκαν 270.000 επιζώντες παιδικού καρκίνου. 95.000 από αυτούς ήταν κάτω των 20 ετών και το υπόλοιπο ήταν ενήλικες. Αυτό μεταφράζεται σε περίπου 1 στα 810 άτομα ηλικίας κάτω των 20 ετών που έχουν ιστορικό καρκίνου και 1 στους 640 ενήλικες ηλικίας 20 έως 39 που έχουν τέτοιο ιστορικό.
Οι καρκίνοι παιδικής ηλικίας είναι, κυρίως λευχαιμίες, όγκοι του ΚΝΣ, όγκοι του εγκεφάλου και λεμφώματα. Τα ποσοστά πενταετούς επιβίωσης ποικίλλουν ανάλογα με τον τύπο του παιδικού καρκίνου, αλλά συνολικά, το 78% των παιδιών που έχουν διαγνωστεί με καρκίνο θα είναι ζωντανό σε 5 χρόνια. Αυτό είναι το επιθυμητό αποτέλεσμα; Οφέλη στην επιβίωση έχουν παρατηρηθεί για τους περισσότερους τύπους καρκίνου παιδικής ηλικίας, αλλά τα μεγαλύτερα βήματα έχουν γίνει σε παιδιά που υποβάλλονται σε θεραπεία για λευχαιμία. Παρόλο που τα ποσοστά θνησιμότητας έχουν μειωθεί σταθερά από το 1975, ο καρκίνος παραμένει η κύρια αιτία θανάτου των παιδιών.
Ναι κάποια παιδιά, πράγματι, τα καταφέρνουν, αλλά πώς; Έχει υπολογισθεί αυτό στις μελέτες;
Η θεραπεία του καρκίνου στα παιδιά πρέπει να είναι εξατομικευμένη. Τα φάρμακα που χορηγούνται πρέπει να υπάρχει απόδειξη ότι δουλεύουν, μετά από την διεξαγωγή γενετικού και γονιδιακού ελέγχου και μοριακού προφίλ.
Ο αυτοαποκαλούμενος Θάνος Επαχτίτης στρατιωτικός ιατρός (έτσι είπε κάπου), που, ποιος και πότε άραγε, δεν υπάρχει. Εγώ είμαι στρατιωτικός ιατρός, σκεφτείτε, συνάδελφός του και μου κρύβεται; Κάποιος άλλος είναι πίσω από αυτό το όνομα και πρέπει ο αρμόδιος εισαγγελέας να το διερευνήσει. Οι καταγγελίες και οι κριτικές πρέπει να γίνονται επώνυμα, όπως κι εγώ επώνυμα και υπεύθυνα παραθέτω τις απόψεις μου, ως γιατρός.
Και όπως η γη γυρίζει θα φωνάζω με όλη μου τη δύναμη: Και όμως οι χημειοθεραπείες, στο μεγαλύτερο μέρος τους, δεν είναι αποτελεσματικές, αλλά τις συντηρούν, γιατί εξυπηρετούνται μεγάλα οικονομικά συμφέροντα.
Η ώρα της κρίσης ήρθε και ας έχουν εξαφανισθεί τα αρχεία των ασθενών και ας έχουν πάρει φωτιά τα παθολογοανατομικά εργαστήρια σε μεγάλα δημόσια νοσοκομεία.
Για την μνήμη όσων έχουν χαθεί από τον καρκίνο, με βάναυσο τρόπο, στον βωμό ή ασυνειδησίας ή άνομων συμφερόντων.
EMEDI: Με με την επιφύλαξη παντός νομίμου δικαιώματός μου
Οι ογκολόγοι δεν είναι μόνο χημειοθεραπευτές ή ακτινοθεραπευτές
Είναι πολύ πιο εύκολο να θεραπεύσετε τον εαυτό σας από τον καρκίνο μόλις μάθετε τι προκάλεσε τον καρκίνο σας.
Να κάνετε ερωτήσεις στον ογκολόγο σας. Η υγεία και η ζωή σας εξαρτώνται από αυτές τις ερωτήσεις!
Μοιραστείτε αυτές τις σημαντικές πληροφορίες με τους φίλους και την οικογένειά σας. Θα μπορούσε να σώσει τη ζωή κάποιου!


Πηγή:  emedi.gr


Σας άρεσε το άρθρο?
ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ ΣΤΟ FACEBOOK ΜΕ ΕΝΑ ΚΛΙΚ ΕΔΩ
ή κάντε κλικ παρακάτω στα εικονίδια κοινωνικών δικτύω επιλογής σας:
Διαβάστε Περισσότερα... »